سزاي تعلل کردن معمار، در ساختن آب انبار براي زوار امام حسين و جسارت به ملا فتحعلي سلطان آبادي
اين قضيه توسط مرحوم ملا فتحعلي سلطان آبادي قدس سره نقل شده است:
چشمم درد سختي گرفتم و تا دو سال طول کشيد و بيتاب شدم و اندوهم از اينکه نتوانم مطالعه کنم، زياد شد و از درمان پزشک نوميد شدم.
شبي در هنگام خواب صدبار سورهي توحيد را خواندم، به قصد اينکه يکي از اولياء الله را که دادرس بيچارهها هستند، در خواب ببينم. آن شب در خواب مجلسي ديدم که سه نفر در آن بودند؛ يکي ملا نصرالله بود و ديگري حضرت پيغمبر صلي الله عليه و آله و سلم بودند و نفر سوم حضرت علي عليهالسلام بودند. ملا نصر الله به من گفت: آنها را ميشناسي؟ گفتم: آري. پس ملا نصر الله به يکي از آنها اشاره کرد و سه معجزه از او ذکر کرد و سپس براي ديگري هم سه معجزه ذکر کرد. سپس از خواب بيدار شدم، در حالي که فراموش کرده بودم که شفاي چشمم را بخواهم و راضي بودم که کور شوم، ولي چشمم درد نکند و اصلا به خاطر شدت درد، جلوي پايم را نميديدم.
هنگام صبح، زن پرستارم گفت: فردا در اين وقت چشم درد تو، شفا مييابد! من از سخن او تعجب کردم و گفتم: با نوميدي پزشک از درمان شدن من، از کجا شفايم را دانستي که بيترديد گفتي؟ گفت: به خاطر خوابي که ديشب ديدم و سپس خوابش را به من گفت. بالاخره همان گونه که گفته بود، شفا يافتم.
پس از آن در دلم افتاد که به خاطر اين لطف بزرگ، بر سر راه زوار آنجا، که از آب دور است؛ آب انباري بسازم و عجب اينکه چون رفتم که آجر بخرم، سواري از بيابان رسيد و کيسه پولي به آجر فروش داد. آن پول به همان اندازهاي بود که آجر فروش ميخواست و بالاخره از غم پول آن رها شديم.
و عجبتر آنکه: چون معمار را خواستم و اندازه آب انبار و بهاي ساختمان و مدت اتمام را با او قرار کردم، او قبول کرد؛ ولي در کارش سستي کرد و مدت قرار داد گذشت ولي او به قرار خود وفا نکرد و جمعي کارشناس نزد او بردم، و همگي از کارش و تخلفش گله کرديم و ميان ما گفتگو شد و سخن زشتي به من گفت.
آن جمع ميخواستند او را کيفر دهند، ولي من مانع شدم و گفتم: بار خدايا اگر ميداني که اين آب انبار براي زائران امام حسين عليهالسلام است و ما قصد ديگري نداريم او نزد تو مقامي پسنديده دارد، خودت سزاي معمار را بده! فردا که تاسوعا بود، خاندان آن معمار شتابان و هراسان نزدم آمدند و گفتند: وقتي که به خانه برگشته است، دلش به سختي درد گرفته است و درماني جز دعاي شما ندارد و يقينا اين کيفر کرداري است که نسبت به شما انجام داده است.
من گفتم: خدايا اگر اين حق از من است، من از او گذشتم. ولي معمار در همان شب مرد و گرفتار سطوت ملک جليل شد. همچنين از کرامات امام حسين عليهالسلام اين بود که در روزي که بازديد آن محل رفتيم، خوراک هفت هشت نفر را با خود برديم و بيش از شصت نفر در آنجا گرد آمدند و همه خوردند و آنها را بس بود. [1] .
از کتاب :آثار و برکات حضرت امام حسين
محمد رضا باقي اصفهاني
نصايح
× نوشته شده توسط خادم الحسین علیه السلام در سه شنبه دوم تیر 1388 و ساعت 23:54 |
صفحه ی نخست
